منو تودونيمه سيب                  يكي ماه و يكي خورشيد
هردومون تو حسرت هم            هميشه خالي از اميد  
تو يه جسم و مو يه سايه          سايه اي كه در فراره
سايه اي كه جز سياهي           هيچي از خودش نداره
منوتو هميشه تنها                   دلخوشيم به يك ستاره
بين موندن و نموندن                 ترديدي كه گريه داره
روي دوشم كوله بارم                توي قلبم عشقي پنهون
حتي فكر اين جدايي                ميكنه دلم رو داغون
تو يكي رو بال ابرا                    اما من قعر زمينم
نه يه شازده نه يه رعيت           اينكه ميبيني همينم
گاهي بي حوصله هستم         مث شب سياه و تارم
گاهي مث فصلي تازه              عطر زندگي ميارم
گاهي مث باد وطوفان              با همه زندگي قهرم
گاهي مث يه نسيمي             به همه عشقو ميبخشم
تو هياهوي شلوغ                   اين شهر هميشه تاريك
تو براي من خيالي                  گاهي دور و گاهي نزديك
توي جاده هاي حسرت            كه كسي رهگذرش نيس
تنها جز خيال چشمات             هيچكسي همسفرم نيس
منوتو دونيمه سيب                  يكي ماه و يكي خورشيد
هردومون تو حسرت هم           هميشه خالي از اميد

 

علی بیغم!