وبلاگ ميزني واسه حرفايي كه نميتوني جايي ازشون بگي.مينويسي واسه دلي كه كسي خطشو نخوند.واون نوشته هارو كسايي ميخونن كه نميشناسنت!

اگه همه ي اين اتفاقا واسه يه آدم بي جنبه اي مث من بيوفته كه خيلي هم اهل افراط وتفريطه سر سه صوت معتاد اين دنيا ميشه

شايدم بي همنفسي تو دنياي واقعي اصلي ترين دليل واسه دلبستگي به دنياي مجازيه!!

بيخيال حرفايي كه تودلم جامونده

بيخيال قلبي كه اينهمه تنهامونده...

خيلي وقته كه دارم باخودم كلنجارميرم.مهمترين چيز توزندگي ادمايي مث من درسه واگه چيزي بجز درس حواس يه بچه كنكوري رو پرت كنه اونوقت ديگه واويلاس...

اين پايان نامه نيست.ميخوام برم ولي اگه نفسي باشه برميگردم.اگه بعدازكنكور حالم خوب باشه همون بعدازظهر10تيرآپ ميكنم ودرغير اينصورت چندروز بعدمنتظرم باشيد ولي چيزي كه مسلمه اينه كه برميگردم

چون اينجا مث خونمه...وچه خونه ي عجيبيه...

باخودم فكر كردم برم اين3ماه باقيمونده رو فارغ از پست وآپ و كامنت بگذرونم.والا تو اين ايام عيد هركي مارو ميديد از كنكور ميگفت وميپرسيد واينكه اين چندماه باقيمونده تمام زندگي آدمو تضمين ميكنه ومن بااينكه اعتقادي به اين حرفاندارم چاره اي هم جز عمل كردن بهش ندارم!

شايدم تااون موقع زنده نباشم ودراينصورت اميدوارم يادم زنده باشه

راستي:حتما واسم دعاكنيد.دعاكنيد منم مث همه كسايي كه ازاين مرحله گذشتن رد شدم.كنكورهم ميتونه سكوي پرتاب باشه هم لبه ي پرتگاه.دعاكنيد بتونم بپرم.

مث اون شاهين...

حتما واسم نظربذارين ومطمئنا جوابتونو ميدم....وقتي برگردم!

تا10تير-خدانگهدارتون باشه